Golf survivor

Komunikazioa

Egun batzuk eman ditut gai honi buruz idazteko asmoarekin, baina blogosfera guztia aurreratu zait honez gero😉 Hala ere, aurrera egingo det.

Volkswagenen kontrako kanpaina batean sartuta nagoen arren (ikus eskubiko bannerra, volkswagen-no bloga eta facebook-eko taldea), egoskorkeria handiz, aitortu egin behar det spot hau ikaragarri gustatzen zaidala, eta hasiera-hasieratik hartu ninduela mendean. Fitxa teknikoa eta beste datu batzuk mira lo que veo eta adicta a la publicidad blogetan irakur ditzakezu, besteak beste.

Spotak Golfaren seigarren belaunaldia iragartzen du, eta hainbat datu ematen ditu. Narratiboki eta estrategiko spota heroiaren arketipoaz baliatzen da. Horregatik ematen dira datu horiek guztiak iragarkian zehar, naturaz gaindiko heroia dela azpimarratzeko, eskuragaitza. Musika ezaguna erabili dute, Rocky III filmarena, beste heroi herrikoi bat, Survivor izena duena, eta jatorriz Survivor taldeak berak egin zuena filmarako espreski.

Baina spotaren bertsioa Chiara Mastroianirena da, Persépolis filman eman zutena. Originala baino askoz ere xuabegoa da, femeninoagoa?, eta gaurkoagoa bere osoan inolako zalantzarik gabe. Bide batez esango det film hori aspergarria iruditu zitzaidala, eta lokartu ere egin nintzela zineman. Ondoko bideoa, halere, barregarria da. Komikia komiki, please.

Baina musikaren auzia atera det beste gai bat ekartzeko. Iragarki honek osagai guztiak ditu arrakastatsua izateko elementu redundanteen eta berrien arteko mix egokia kudeatzen duelako. Marçal Moline maixuak esaten duen bezala, iragarki onek, alegia iragarki pertsuasiboek, ez dute erabateko berritasuna bilau behar, horrek indargabetu egiten dituelako pertsuasioaren ikuspegitik. Hori azaltzeko neurologiara jotzen du, esaten baitu gizakia zeken kognitiboa dela, iritzi publikoaren teoria pragmatistek dioten bezalatsu, eta, horrenbestez, gehiegizko ahalegina eskatzen zaiola gure garunari erabateko berritasuna prozesatzeko eskatzen zaionean, eta pertsuasio prozesuak hust egiten du.

buyology-714853

Baina, horretaz aparte, berriki Martin Lindstromek liburu bat kaleratu du (buy.ology, truth and lies about why we buy) esaten duena product placement delakoak eta beste publizitate-teknika batzuk ez direla batere eraginkorrak, eta askoz eraginkorragoak direla iragarkiaren testuingurua osatzen duten elementuak, musika kasu. Areago, teknika horiek marka desagartarazten dutela omen dio (ez det liburua irakurri oraindik). Hemen bideo txiki bat gaiaz. Molinéren ikuspegira itzulita, Golfaren kasuan kanta ezaguna da, eta horrek elementu redundantea ekartzen du. Elementu horri esker, gure garunak elementu ezaguna prozesatzen du, lan gehiegi eskatzen ez diona, eta horri esker, iragarkiak lehen hesi neurologikoa pasatzen du. Puntu horretan, pertsuasioa ahalbidetzen da. Iragarkiaren kanta 80ko hamarkadakoa da, beste bi kasu hauetan bezala. Zer dute 80ko hamarkadako kantek? Akaso orain ari dira gure kulturan sedimentatzen, populazioaren unibertso ia osoa hartzen dutelako. Askotan entzun izan det garai galdua izan zela, baina beti egin zait arraroa ikuspegi hori, Euskal Herrian gertatu zena kontutan hartuta. Izan ere 80ko hamarkadako euskal hit batzuk ikusi ditugu azkenaldian dantzan irratitan-eta.

Hilabete pasa da Nafarroako euskara teknikarien sareko kideei ikastaroa eman niela (nik ere dezente ikasi nuen, ez pentsa!) eta iragarki onak bereizten jakiteko mapa mentala prestatu nien, sarritan aukeratu behar izaten baitzuten agentzia ezberdinek aurkezten zizkieten lanen artean. Nola aukeratu onena 20 lanen artean? Golf seigarrena erregeren spotak klabe batzuk behintzat ematen ditu. Nork bestela?

Share your thoughts

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Aldatu )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Aldatu )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Aldatu )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Aldatu )

Connecting to %s